Hoe te verdwijnen

God, wat vind ik verdwijnen fijn. Kop in ‘t zand. Diepzeeduiken in mijn eigen incompetentie. Het is hier prima. Nee, het is hier heerlijk. Toch? Hm. In de tijd dat ik hetzelfde socratische gesprek voor de honderdste keer met mezelf voer had ik al mijn vrienden terug kunnen appen.

‘s Avonds, voordat ik in slaap val, hoor ik mijn oren suizen van het zand. De druk op het trommelvlies. Er valt af en toe wat gruis uit mijn oor, op het roze hoeslaken, een korrel voor elk berichtje dat ik het afgelopen jaar heb verstuurd dat begon met ‘hee, sorry voor mijn late reactie!!!!’.

Wat heerlijk. Ik heb weer een excuus om mijn bed te verschonen. We liggen weer op gruis, een home-made billenscrub gemaakt van uitstelgedrag. Ik sar mijn vriend door mijn ogen groot te maken, dramatisch te knipperen en te zeggen dat hij De Kruimelaar moet zijn geweest (ik heb de afgelopen week ziek in bed doorgebracht). Ik lach hard om mijn eigen opvoering, het is laat, sorry buurman.

Ongeveer elke 24 uur geeft De App mij een filmpje waarin een vrouw tegen de camera zegt dat ik mezelf meer ongemak moet bezorgen in dienst van mijn vriendschappen en de community. Ik ben het roerend met haar (hun) eens. Ik sla het filmpje op en stuur het naar mezelf voor het geval dat ik mijn map met opgeslagen filmpjes in De App nooit open.

Zodra ik wakker word doemt de lijst op, mijn ongemak op de aanhanger. Tijd om verantwoordelijkheid nemen voor mijn (in)actie. Niet weglopen! Aankijken! Het stukje agency wat ik in deze wereld heb keihard aangrijpen! Ermee wegrennen! Mezelf onder een steen verstoppen. Wachten tot de steen in mijn maag verkruimelt. Tot ik zwem in een ware woestijn van zandkruimel, to-do-gruis.

Elk korreltje een taakje. Een afspraak. Een belofte.

Ik weet niet of ik het kan, digitaal communiceren met vrienden. Mijn vriend en ik plannen op een terugkeer van een vaste lijn. Ik weet niet of dit een geldig excuus is. Iedereen heeft toch moeite met de smartphone? Mijn vrienden ook.

Ik denk niet dat er een geldig excuus is. In ieder geval niet voor mij, op dit moment.

Bovenstaande foto’s maakte ik in december in en rondom het klooster in Friesland op Lomochrome Purple.