Fritz-Spritz Rabarber
En wat tekeningen
Nieuws: ik heb het Fritz-Spritz-Rabarber-seizoen officieel ingeluid deze week. Het is Bio, het is roze, het is rabarber, het is suiker, het is geen alcohol, het is mijn favoriete drankje. Hoewel het door het jaar heen verkrijgbaar is, drink ik het alleen in de lente en zomer, om het ultieme zomergevoel te kweken. Deze week was het tijd voor mijn eerste van het jaar, in de zon onder de bloesembomen op het terras van m’n favoriete café.
Naast mijn Fritz-Spritz-printje maakte ik geen linosnede deze afgelopen weken, ik was moe, druk, leeg. De ideeën waren er wel, ik kon ze niet omzetten tot iets tastbaars. Het tekenen ging ook moeilijk waardoor ik niet echt aan snijden toekwam. Meestal werkt het dan voor mij om te gaan krijten. Hier wat pagina’s uit mijn schetsboek:
Het zijn bergen, het zijn duinen, het zijn vormen ertussenin. Ik fantaseer de laatste weken over een huttentocht in de Alpen. Ik ga heel goed op überhaupt het huis uit zijn, zon, strand, natuur, terrasjes, maar het Ultieme Vakantiegevoel wordt bij mij opgewekt als er Duits gepraat wordt, ik op tempo een berg op loop, en ik uit kan hijgen boven een Vega Cordon Bleu.
Als je je afvraagt of ik me op dagelijkse basis alleen maar bezighoud met luxueuze, hypersuikerige Hamburgse millennialdrankjes, dat is niet zo, ik houd me ook bezig met lokale regeneratieve landbouw als vrijwilliger op de zelfoogsttuin, met het eigen bedrijf dat ik op wil starten, mijn nieuwe werkplek op een grafische werkplaats waar ik gebruik mag gaan maken van allerlei mega coole grote hogedrukpersen om mooiere dingen te kunnen maken, en met verzet tegen alle Grote Enge Dingen en Mensenrechtenschendingen Waarvan Je Je Toch Al Een Bijzonder Lange Tijd Afvraagt Wanneer Ons Landje Hier Iets Tegenin Gaat Brengen. Volgende week schrijf ik een brief over dit laatste, de onderwerpen in het leven die nogal wat belangrijker zijn dan wat voor printje ik deze week maakte. Groetjes, tot snel.
